13/10/11

[ Υ² ]


Όταν ξαπλώνω έχω αρρυθμίες
επειγόντως χρειάζομαι ονειροδότη
κι όχι μυελό ποσοστών
με πιάνουν πόνοι στο στήθος
όταν βήχω βοά ένας κούκος
που δεν φέρνει την Άνοιξη
παρά μόνο την ανεργία μετρά
και πάνω στην ώρα της κρίσης
χτυπάει το εκκρεμές της ιστορίας
τότε είναι που αρρωσταίνω
που παθαίνω Υστερικό Υλισμό
και διαλεκτικά παλινδρομεί
ο μυς της καρδιάς
ανάμεσα στο “τικ” της οργής
και στο “τακ” της θλίψης
.

3 σχόλια:

σάρα είπε...

δεν έχω λόγια..

sure-realism είπε...

αλήθεια, προσπαθώ ώρα να αντιληφθώ το μέγεθός του.
Μοναδικό

Rosa Del Foc είπε...

Κ²

Σάρα, δεν έχω σπίτι, δεν έχω ελπίδα, δεν θα με κάψει καμιά πατρίδα..!
Κάτι παραπάνω ξέρεις από υπερρεαλισμό, έτσι δεν είναι Σουρεαλισμέ..?

Κυριακάτικες Καλημέρες